Zwięzłość skały jest cechą charakteryzującą jej odporność na oddzielenie od niej odłamów za pomocą narzędzi lub uderzeń. Zwięzłość skały zależy przede wszystkim od jej składu, jednorodności, wielkości ziaren, od jakości spoiwa i w pewnym stopniu od jej twardości.
Zwięzłość skały określa się wskaźnikiem zwięzłości oznaczanym literą  f. Powszechnie stosowana jest klasyfikacja Protodiakonowa, mająca związek z wytrzymałością na ściskanie.

Główny Instytut Górnictwa (GIG) opracował wskaźniki zwięzłości dla węgli. Według tej klasyfikacji węgle zostały podzielone na pięć klas:

– klasa I –   f = poniżej 0,40 – węgle szczególnie łatwo urabialne,

– klasa II –  f= 0,41 do 0,80 – węgle bardzo łatwo urabialne,

– klasa III – f = 0,81 do 1,40 – węgle łatwo urabialne,

– klasa IV – f = 1,41 do 2,40 – węgle trudno urabialne,

– klasa V –  f = powyżej 2,40 – węgle bardzo trudno urabialne.